Jan Gray

Jan Gray, ps. Eryk Grzyb, urodził się 29 kwietnia 1893 roku w Raciborzu. Był synem Bernarda i Małgorzaty z domu Michałkowskiej. W 1913 roku został powołany do niemieckiej armii, skierowany na front francuski, skąd pod koniec sierpnia 1914 roku zdezerterował i oddał się w francuską niewolę. W maju 1918 roku wstąpił do armii generała Józefa Hallera i został odkomenderowany do szkoły lotniczej. W 1919 roku powrócił na Górny Śląsk.

W lutym 1920 roku wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska, a w maju mianowano go głównym inspektorem. Pełnił również funkcję obrońcy w sądzie organizacyjnym. W czasie III powstania śląskiego należał do ścisłego kierownictwa. Po powołaniu Dowództwa Obrony Plebiscytu objął inspektorat raciborsko-głubczycki, a następnie gliwicko-tarnogórski. W kwietniu 1921 roku został zastępcą dowódcy Grupy Północ. W chwili wybuchu III powstania mianowany oficerem łącznikowym Grupy Północ w Częstochowie.

Pełnił służbę w Wojsku Polskim. W 1932 studiował za granicą. W 1934 został przeniesiony z Kierownictwa Zaopatrzenia Aeronautyki w Warszawie na stanowisko kierownika Ekspozytury Centrali Odbiorczej Nr 1 w Lublinie. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 8. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa techniczna. W marcu 1939 roku pełnił służbę w Kierownictwie Zaopatrzenia Lotnictwa na stanowisku kierownika Grupy Surowców Metalowych.

Był aktywnym działaczem Związku Powstańców Śląskich. W czasie II wojny światowej w Polskich Siłach Powietrznych był oficerem technicznym. Miał numer służbowy RAFP-1535. Zdemobilizowany w 1946 roku. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Zmarł 22 kwietnia 1971 roku w Londynie i został pochowany na londyńskim cmentarzu North Sheen.

Był kawalerem.