Franz-Albrecht Metternich-Sándor
Biografia
Franz-Albrecht Metternich-Sándor, 4. Herzog von Ratibor und 4. Fürst von Corvey, urodził się 5 listopada 1920 roku w Raciborzu i był księciem raciborskim (Herzog von Ratibor) oraz księciem Corvey (Prinz zum Corvey).
W lipcu 1926 roku został adoptowany w Budapeszcie przez bezdzietną księżnę Clementynę von Metternich-Sándor; adopcja została zatwierdzona 13 stycznia 1927 roku przez raciborski sąd. Facet przyjął obywatelstwo Austrii i Węgier; młodość spędzał na Węgrzech, zdał maturę, a wojna przerwała jego studia prawnicze i rolnicze w Wiedniu i Budapeszcie.
Od najmłodszych lat był zainteresowany Polską i jej kulturą, co nie podobało się jego ojcu. W 1936 roku odwiedził Wawel, Warszawę i Poznań. W 1937 roku otrzymał od ojca browar raciborski i dwa folwarki; w 1940 roku zmienił recepturę piwa. Rodzina książąt raciborskich stale rezydowała w Rudach i była właścicielem pałacu, zamku i browaru raciborskiego oraz folwarków w powiecie raciborskim.
Jesienią 1943 roku za sprzeciwienie się niemieckiej polityce na ziemiach polskich i publiczne potępienie Holocaustu został uwięziony w Dachau. Został uwolniony przez Armię USA w maju 1945 roku. Po wojnie był doradcą pierwszego polskiego prezydenta Raciborza, lecz olbrzymia popularność księcia przysporzyła mu wrogów w obejmującej władzę nad krajem PPR i mimo wstawiennictwa SD i PSL musiał uciekać z kraju przed represjami. Schronił się w jedynym niezagarniętym majątku swej rodziny – pałacu Corvey. Tam pielęgnował dogorywającego ojca, z którym się pogodził. W listopadzie 1945 roku został tytularnym księciem Raciborza i Corvey.
Utrzymywał korespondencję z prezydentami RP na uchodźstwie Edwardem Raczyńskim, Kazimierzem Sabbatem, Ryszardem Kaczorowskim, z którym się przyjaźnił, oraz z kanclerzem Niemiec Helmutem Kohlem, a także z prezydentem i kanclerzem Austrii Karlem Rennerem oraz arcyksięciem Ottonem Habsburgiem.
Po 1989 roku zajął się poprawą stosunków polsko-niemieckich w dziedzinie gospodarczej i dyplomatycznej, a także poszerzaniem kontaktów Raciborza z niemieckimi miastami (szczególnie z Roth). Książę był w Raciborzu dość częstym gościem. Systematycznie zabiegał zarówno o rozwój miasta, jak i kompleksu zamkowego w Rudach. W 2005 roku został przez prezydenta Raciborza Jana Osuchowskiego i przewodniczącego Rady Miasta Tadeusza Wojnara uhonorowany medalem „Zasłużony dla miasta Raciborza”.
W 2003 roku otrzymał Krzyż Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. W 2004 roku prezydent RP Aleksander Kwaśniewski uhonorował go Złotym Krzyżem Zasługi. Książę znany był z dążeń w celach restauracji pałacu Grafenegg w Dolnej Austrii oraz współpracy w naukowym opracowaniu biblioteki pałacu Corvey. Miał pięć synów urodzonych w Wiedniu: Wiktora, Tassila, Stephana, Benedikta i Philippa.