Joseph Schacht
Biografia
Joseph Schacht urodził się 15 marca 1902 roku w Raciborzu w rodzinie katolickiej. Jako uczeń raciborskiego gimnazjum pobierał nauki hebrajskiego.
Studiował we Wrocławiu i Lipsku filologię klasyczną i orientalną, m.in. u Gotthelfa Bergsträssera. W 1925 r. objął pierwszą posadę uniwersytecką na Albert-Ludwigs-Universität w Freiburgu. Dwa lata później został profesorem nadzwyczajnym, a w 1929 r. profesorem zwyczajnym języków orientalnych. W 1932 r. otrzymał angaż w Królewcu, jednak już w 1934 r. opuścił Niemcy i wyjechał do Kairu, gdzie wykładał do 1939 r.
Następnie wyjechał do Anglii, gdzie pracował dla BBC. W 1947 r. uzyskał obywatelstwo brytyjskie i od 1946 r. wykładał na uniwersytecie w Oksfordzie. W 1954 r. wyjechał do Holandii, do Leiden, a w roku akademickim 1957/1958 wyjechał do USA, wykładał na Columbia University, gdzie w 1959 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnego Arabistyki i Islamistyki. W 1969 r. przeszedł na emeryturę.
Najważniejszym wkładem Schachta do badań nad historią wczesnego islamu jest teza o niemożności naukowego udowodnienia, że hadis pochodziły od proroka Mahometa; w pierwszych wiekach istniały autorytety ważniejsze od Mahometa. Pogląd ten podziela również J. Danecki. Publikował m.in. Origins of Muhammadan Jurisprudence (1950), The Legacy of Islam i An Introduction to Islamic Law (1964). Był także autorem haseł do Encyclopaedia of Islam.