Jacek Piotr Wojciechowicz
Biografia
Jacek Piotr Wojciechowicz urodził się 26 czerwca 1963 roku w Raciborzu. Po ukończeniu w 1990 roku studiów na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego rozpoczął karierę samorządową, pełniąc funkcję wiceprezydenta Raciborza w latach 1990–1994.
W kolejnych latach pracował w sektorze prywatnym jako dyrektor ds. inwestycji w Temik-Finance (1995–1996). Następnie zaangażował się w działalność samorządową w Warszawie i okolicach, będąc m.in. zastępcą burmistrza gminy Warszawa-Wawer (1997–1998), burmistrzem Wesołej (1998–2002), zastępca burmistrza dzielnicy Targówek (2002–2004) oraz burmistrzem dzielnicy Wesoła (2004–2005).
W latach 1991–1994 był członkiem Kongresu Liberalno-Demokratycznego, przewodniczył zarządowi regionu w Katowicach. Następnie związany był z Unią Wolności, a później z Platformą Obywatelską, w której brał udział w radzie krajowej. W wyborach do Sejmu w 2004 wszedł w miejsce posła Zbigniewa Chrzanowskiego, składając ślubowanie 22 września 2004; w 2005 uzyskał mandat poselski jako kandydat PO.
5 grudnia 2006 został powołany przez prezydent Warszawy Hannę Gronkiewicz-Waltz na stanowisko pierwszego zastępcy prezydenta miasta, co spowodowało złożenie mandatu poselskiego. W 2016 został odwołany ze stanowiska; w 2018 opuscił Platformę Obywatelską. W 2018 ukazała się książka Kulisy warszawskiego ratusza, będąca wywiadem-rzeką z Jackiem Wojciechowiczem, autorstwa Magdaleny Rigamonti. W tym samym roku kandydował na prezydenta Warszawy z ramienia KWW Akcja Warszawa, uzyskując 1,01% głosów, a jego komitet startował do Rady Miasta Stołecznego Warszawy z 1,23% głosów.
W 2021 wygrał proces cywilny o ochronę dóbr osobistych przeciwko Janowi Śpiewakowi w związku z sugestią reprywatyzacyjną; Śpiewak został zobowiązany do publikacji przeprosin i wpłaty na cel społeczny.
W wyborach samorządowych w 2024 wystartował na prezydenta Raciborza z ramienia KWW Razem dla Raciborza. W I turze uzyskał 43,96% głosów, a w II turze pokonał Dariusza Polowego wynikiem 51,59%.
Odznaczenia: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2015) oraz Złoty Krzyż Zasługi (2010).