Edmund Leon Gryglewicz
Biografia
Edmund Leon Gryglewicz urodził się 6 grudnia 1906 w Raciborzu jako syn Leona i Praksedy z domu Szmyt. W wieku 15 lat wziął udział w III powstaniu śląskim; po 1922 wraz z rodziną przeniósł się do Dębu (obecnie dzielnica Katowic). Gimnazjum ukończył w 1925.
Podjął studia medyczne w Poznaniu, tam też uzyskał dyplom lekarski (1934). W roku akademickim 1929/1939 był prezesem korporacji akademickiej „Silesia” na Uniwersytecie Poznańskim. Od 1937 pracował w szpitalu hutniczym spółki „Giesche” przy ul. Podgórnej (dziś ul. J. Korczaka) w Szopienicach (jako ordynator Oddziału Chorób Wewnętrznych). Jednocześnie pełnił funkcję lekarza zakładowego hut spółki „Giesche”.
W 1946 doktoryzował się we Wrocławiu (dysertacja pt. Zagadnienie ołowicy w Zjednoczonych Zakładach Metali Nieżelaznych z punktu widzenia lekarza przemysłowego). Po wojnie nadal zajmował się medycyną pracy w szopienickich zakładach hutniczych (znacjonalizowanych) i pracował w tym samym szpitalu (przekształconym w szpital miejski). Działał w Komisji Zdrowia MRN w Szopienicach oraz w radzie lekarskiej przy Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego w Katowicach.
Dzięki jego staraniom w Szopienicach powstały przyzakładowe laboratoria toksykologiczne, pierwsze w województwie sanatorium dzienne. Z jego inicjatywy utworzono zakład leczniczo-zapobiegawczy. Zajmował się problemem ołowicy wśród mieszkańców Szopienic oraz poprawą bezpieczeństwa pracy w górnośląskim hutnictwie. Współpracowała z nim Jolanta Wadowska-Król.
Hobbystycznie interesował się malarstwem i fotografią.
Zmarł w 1971 na nowotwór.