Arnold Ludwig Mendelssohn
Biografia
Arnold Ludwig Mendelssohn urodził się 26 grudnia 1855 roku w Raciborzu, w nieistniejącym już domu stojącym naprzeciw sądu krajowego przy ulicy Wojska Polskiego. Trzy lata później rodzina przeniosła się do domu urzędników kolejowych; spędzał dzieciństwo w otoczeniu kolei i pracowników naprawczych. W 1864 roku bez wiedzy rodziców rozpoczął naukę w raciborskim Królewskim Gimnazjum Ewangelickim. W 1866 roku, z powodu wybuchu wojny prusko-austriackiej, cała rodzina przeniosła się do Poczdamu; po zakończeniu wojny wrócili do Raciborza, a ojciec zmarł na cholerę. Matka przeniosła się do Gdańska, a później do Berlina; bliscy pomagali im materialnie i duchowo.
W 1877 roku Mendelssohn podjął studia na uniwersytecie w Tybindze, najpierw prawo, potem przeniósł się do berlińskiego Instytutu Muzyki Kościelnej, gdzie studiował pod kierunkiem m.in. Haupta, Grella, Wilsinga i Tauberta. W 1880 roku objął stanowisko dyrektora muzycznego i organisty uniwersytetu w Bonn. Pracował także w Bielefeld (1883–1885) oraz w Kolonii, gdzie wykładał na tamtejszym konserwatorium. W 1890 roku był wykładowcą gimnazjalnym w Darmstadt i organistą w kilku tamtejszych kościołach; w 1899 roku uzyskał tytuł profesora. Od 1912 roku był nauczycielem akademickim w Wyższym Konserwatorium Muzycznym we Frankfurcie nad Menem. Mendelssohn zmarł 12 lutego 1933 roku w Darmstadt.
Kościół protestancki w Niemczech oraz wiele innych organizacji i instytucji uhonorowało go nagrodami i tytułami za zasługi w rozwoju muzyki kościelnej, etyki i światopoglądu chrześcijańskiego. Był również autorem licznych prac naukowych z dziedziny teologii, filozofii, historii i teorii muzyki, a jego bogata spuścizna muzyczna obejmuje około 290 utworów muzycznych, religijnych i poetyckich. Wśród nich wyróżniają się trzy opery: Elsi, die seltsame Magd (1896), Die Bärenhäuter (1900) i Die Minneburg (1909); kantaty Aus tiefer Not i Psalm 137; a także liczne madrygały i pieśni. W latach 80. XIX wieku wydał zapomniane pasje św. Mateusza, Historię Bożego Narodzenia, a jego twórczość pisarska z lat 1912–1933 została zebrana w zbiorze Gott Welt und Kunst.
W uznaniu zasług Mendelssohn otrzymał doktorat honorowy Uniwersytetu w Giessen (1917), został członkiem berlińskiej Akademii Sztuki (1919) i nagrodę Büchnera (1923). W 1927 roku Uniwersytet w Tybindze nadał mu doktorat honorowy z filozofii. Darmstadt nadał mu obywatelstwo honorowe. W Raciborzu na domu, w którym mieszkał, wmurowano tablicę pamiątkową; jego imię nosiła także jedna z raciborskich ulic. Po dojściu do władzy Hitlera tablica została zdjęta, a nazwa ulicy zmieniona na Kleistrasse.
2 maja 2006 roku odsłonięto nową tablicę ku pamięci Arnolda Ludwiga Mendelssohna na budynku Poczty Polskiej w Raciborzu, nieopodal miejsca, gdzie stała kamienica, w której mieszkał. Tego dnia w Raciborzu odbył się koncert kameralny z udziałem Joanny Wojnowskiej, Michała Oślizloka, Klaudiusza Rosła i Andrzeja Rosła.