Arkadiusz Mularczyk
Biografia
Arkadiusz Mularczyk urodził się 4 lutego 1971 roku w Raciborzu i tam dorastał. Ukończył w 1995 roku Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Po studiach pracował m.in. w Biurze Legislacyjnym Kancelarii Senatu (od 1997). W 1999 zdał egzamin dla kandydatów na członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa, a w 2000 ukończył podyplomowe studia w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka w Warszawie. W 2001 zdał egzamin adwokacki i do 2005 praktykował jako adwokat.
W 1998–2002 był radnym Rady Miasta Nowy Sącz. W 2002 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości. W 2005 z listy PiS został wybrany do Sejmu V kadencji w okręgu nowosądeckim. W Sejmie pełnił funkcje m.in. wiceprzewodniczącego Komisji Spraw Sprawiedliwości i Praw Człowieka, członka Komisji Ustawodawczej oraz członka Podkomisji stałej ds Trybunału Konstytucyjnego. Był także autorem tzw. ustawy lustracyjnej, a później jej nowelizacji.
W kolejnych latach kontynuował karierę parlamentarną. Zdobył mandat w 2007 roku i w VI kadencji był członkiem Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Ustawodawczej, a także delegatem w komisjach śledczych. W 2011 wybrany ponownie do Sejmu z wynikiem 45 tys. głosów. Współtworzył klub parlamentarny Solidarna Polska i był jego przewodniczącym od 2012 do 27 maja 2014. W 2014 objął funkcję wiceprzewodniczącego koła parlamentarnego Sprawiedliwa Polska, które pod koniec 2014 przekształciło się w Zjednoczoną Prawicę.
W 2015 ponownie został wybrany do Sejmu. W 2016 opuścił Solidarność Polską i ponownie wstąpił do PiS; dołączył do PiS w 2017. Wcześniej w 2012 brał udział w delegacji Sejmu i Senatu do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy. W 2019 był kandydatem do Parlamentu Europejskiego, bez mandatu, a w wyborach krajowych uzyskał reelekcję. Od 2020 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa do 2023, a także kierował delegacją polskiego parlamentu do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (od 2020, a w 2021 został wiceprzewodniczącym zgromadzenia). W 2022 został powołany na sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a w 2023 ponownie uzyskał mandat poselski. W 2024 wybrany do Europarlamentu X kadencji.